TESLİMİYET

 


Sevdanın ateşi sarmış bütün benliğimi...

Ne tarafa dönsem nefesin çarpıyor yüzüme. Bir yanım deli gibi seviyor, bir yanım korkunun pençesinde.

Nasıl bir çelişki bu...

Gönlümdeki sevda; seninle olmanın karşı konulmaz hazzı, sensizliği düşünmenin dayanılmaz acısı.

Baş edemiyorum aşkınla.

Yüzümü yaradana döndüm, elbet bi sabrı vardır dayanmanın. Bu teslimiyet önce sana, sonra seni yüreğime yar edene...

Üzerime düşene hep eyvallah dedim. Sorgusuzca kabul ettim alnıma yazılanı.

Hasrete de varım, vuslata da ... Yeter ki gölgeni çekme sevdamın üzerinden . Çünkü sensizliği düşünmeye bile tahammülüm yok...




-DağınıkNameler

©2026 DağınıkNameler. Tüm hakları saklıdır.

-instagram/Tiktok:@dnameler

-Mail:dağiniknameler@gmail.com



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Merhaba, DağınıkNameler'e Hoş geldiniz!

  Merhaba! Eğer buraya denk geldiysen, hoş geldin... Belki sende biraz dağınıksındır. Ben ( DağınıkNameler ) . Hayat, maalesef ki planladığımız gibi gitmeyen; sürekli dağınık ve sürprizlerle dolu bir yolculuk.  Ben de bu blog aracılığı ile seninle hayat serüvenimdeki küçük hikayelerimi, kaybolmasını istemediğim anılarımı ve aklımdan geçenleri paylaşacağım. Sadece kelimelerle değil , duygularım ve hayallerimle de burada olacağım.  Ne süslü nede kusursuz. Sadece gerçek... Belki sen de dağınık dünyamın tozlu raflarında kendinden bir şeyler bulur, bir anı bırakır veya bir anı alırsın. Şuna eminim ki  bu dağınık hayatın içinde, buraya dökülen her kelimede yüksek dozda samimiyet bulacaksın. Beraber dağılmaya da varım ,beraber toparlanmaya da.  -DağınıkNameler ©2026 DağınıkNameler. Tüm hakları saklıdır. -instagram/Tiktok: @dnameler -Mail:dağiniknameler @gmail .com
Devamı

KENDİNE YABANCI

Küçücük bir pencerenin arkasından seyrediyorum yıldızları. Hepsi benden çok uzak, sanki hepsi başka bir hayata ait. Yüreğimde gizli bir sevdanın yükü ... Ve altında ezildiğim keşkeler. Hayatımın en yalnız anlarında , kendimle yüzleşiyorum. Kendimi sorguluyorum. Ve içimden tek bir cümle geçiyor : Hak ettiğim bu değil, bu hayat benim değil... Sanki benim dışımda yaşanıyor her şey. Müdahale edemiyorum. Hem her şeyin farkındayım, hem  bilinçsizce yaşıyorum bana dayatılanı. Etrafımda bunca insan varken,  Bu kadar yalnız olmak... Aynı dili konuşmuyorum kimseyle. Anlatamıyorum, Anlaşılamıyorum. Ama yazarken burada yalnızca ben varım. Kağıda dökülen kelimeler tanıdık. Beni biliyorlar, Bana dokunuyorlar, Ruhuma hitap ediyorlar. Bulunduğum yere nasıl geldim? Bugüne kadar ne yaşadım? Hepsi bir film şeridi gibi akıp geçiyor gözerimin önünden. Ve ben... Kendi hayatımı bir yabancı gibi izliyorum. Çünkü bazen insan, en çok kendi hayatına yabancı hissediyor. Ve en ağır cümle İçinden sessizce ...
Devamı

UYANIŞ

Belki de şimdiye kadar hiç görmediğim kadar net görüyorum her şeyi. Çevremdeki o kuru kalabalığın içinde kaybolduğumu sanırken, aslında kendime hiç bu kadar yaklaşmamışım. Kendimi dinledikçe, daha önce duymadığım sesleri duyuyorum, fark etmediğim duygulara dokunuyorum. Sanki içimde, çok derinlerde saklı kamış bir dünya yavaş yavaş gün yüzüne çıkıyor. Bu uyanış beni korkutuyor ama aynı zamanda büyülüyor da... Bir yanım yanıyor, diğer yanım bu farkındalığın serinliğinde huzur buluyor. Kendimi kaybettiğimi sandığım anlarda bile, aslında kendime geliyorum, Sorguladığım şey yine kendim. Ama artık biliyorum ki; kendim olmama izin vermeyen her ne varsa, hepsine biraz mesafeliyim ve ilk defa hepsiyle yüzleşmeye hazırım. Kendimi dinledikçe güçleniyorum. İçimdeki öfkeyi, ilahi bir güce teslim olmanın huzuruyla sakinleştiriyorum. Artık biliyorum. Ben olmama engel olan  her şeyle savaşacağım ve bu savaşın sonunda kendi zaferimi yaşayacağım.
Devamı